เมื่อวานผมแทบจะทำอะไรไม่ถูกเมื่อกลับบ้านแล้วเห็นน้องสาวของตัวเองวิ่งร้องไห้เข้ามาหา น้องจ๋าบอกว่าเธอลาออกจากงานแล้ว นั่นทำให้ผมสับสน นี่ผมพลาดเรื่องอะไรของน้องไป ทำไมผมไม่รู้ ทำไม ทำไม ทำไมผมไม่เคยรู้ว่าน้องมีปัญหาอะไรกับงานที่ทำ ทั้งๆ ที่ผมคิดว่าตัวเองรู้เรื่องของน้องดีมาโดยตลอด ผมจำได้ว่าน้องจ๋าอยากทำงานนี้มาก ใฝ่ฝันที่จะทำงานนี้ ที่บริษัทนี้มาตั้งแต่สมัยที่เรียน นี่ก็ได้อย่างที่เคยฝันไว้ แล้วทำไมวันนี้น้องถึงได้ร้องไห้ ทำไมน้องถึงได้ลาออก
น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม น้องจ๋าลาออก น้องจ๋าร้องไห้ น้องจ๋ากอดผม มีอะไรที่ผมพอจะทำได้มากกว่าการกอดและลูบหัวปลอบโยนน้องได้อีกไหม ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นพี่ชายที่ไม่เอาไหนสิ้นดี ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตลอดระยะเวลาน้องแกล้งทำเป็นเข้มแข็งเพื่อให้ผมสบายใจว่าน้องโตแล้ว
น้องร้องไห้เพราะน้องทำความฝันหล่นหาย...
น้องเคยคิดว่าตัวเองรู้มาโดยตลอดว่าตัวเองอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร
น้องเคยคิดว่าตัวเองโชคดีที่หาตัวเองเจอตั้งแต่สมัยเรียน
น้องเคยคิดว่าตัวเองโชคดีที่ได้ทำอย่างที่อยากทำ ได้เป็นอย่างที่อยากเป็น
แต่ตอนนี้น้องพบว่าทั้งหมดที่เคยคิดมันไม่ใช่อย่างที่คิด
น้องร้องไห้เพราะตัวเองสูญเสียความฝัน สูญเสียความเชื่อ
น้องร้องไห้เพราะวันนี้น้องไม่รู้ว่าตอนนี้น้องอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร
น้องร้องไห้เพราะน้องกลายเป็นคนหาตัวเองไม่เจออีกต่อไป
ผมสงสารน้องแต่ไม่รู้ว่าจะปลอบน้องยังไง ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง เลยบอกให้น้องไปล้างหน้าล้างตา อาบน้ำ แต่งตัวสวยๆ แล้วพาไปขับรถเล่น ฮ่ะๆๆ พี่คนนี้ทำอะไรโง่ๆ ลงไปรึเปล่า...
พี่คนนี้ขับรถไม่มีจุดหมาย พาน้องไปที่ต่างๆที่คิดว่าความสวยงามของทัศนียภาพและแสงไฟจะช่วยบรรเทาความทุกข์ของน้องได้ พี่คนนี้เปิดซีดีเพลงให้น้องฟัง เป็นเพลงให้กำลังใจโง่ๆ ที่ทำให้น้องน้ำตาไหลอีกครั้ง พี่คนนี้ไม่รู้ว่าน้องจะเข้าใจหรือเปล่า พี่คนนี้ไม่รู้ว่าน้องจะรู้สึกดีขึ้นหรือแย่ลงเมื่อได้ฟังเพลงเหล่านั้น ก็ได้แต่หวังว่าน้องจะรับรู้ได้ว่าพี่ชายคนนี้รักน้องมากขนาดไหน
วันนี้พี่ชายคนนี้ยื่นลาพักร้อน
ถ้าแสงไฟในเมืองทำให้น้องดีขึ้นไม่ได้ พรุ่งนี้พี่จะพาน้องไปทะเล....
